عوارض داروی آمیتریپتیلین یکی از موضوعات مهمی است که باید در هنگام مصرف این داروی پرکاربرد به آن توجه کرد. آمیتریپتیلین، که عمدتاً برای درمان افسردگی و برخی مشکلات عصبی و دردهای مزمن تجویز میشود، معمولا با عوارض جانبی مختلفی همراه است. آگاهی از این عوارض به بیماران کمک میکند تا با اطمینان بیشتری دارو را مصرف کنند و در صورت بروز هرگونه مشکل، سریعاً با پزشک خود مشورت نمایید.
اطلاعات داروی آمی تریپتیلین
آمیتریپتیلین یک داروی ضدافسردگی از گروه تریسیکلیک ها است که بیشتر برای درمان افسردگی تجویز میشود. این دارو با تاثیر بر تعادل برخی مواد شیمیایی در مغز مانند نوراپینفرین و سروتونین عمل میکند. به دلیل تأثیرات آن بر این انتقال دهنده های عصبی، آمیتریپتیلین به بهبود حالت روحی، کاهش اضطراب، و بهبود خواب نیز کمک میکند. دوز آمیتریپتیلین بسته به شرایط بیمار و شدت علائم متفاوت است و باید طبق نظر پزشک مصرف شود. دوزهای پایینتر معمولاً برای درمان دردهای عصبی و مشکلات خواب تجویز میشوند، در حالی که دوزهای بالاتر برای درمان افسردگی استفاده میشود.
در مورد مصرف آمیتریپتیلین تردید دارید؟
برای انتخاب دوز مناسب، مدت مصرف و پیشگیری از عوارض، حتماً با روانپزشک مشورت کنید.
فرم تماس را همین حالا پر کنید تا وضعیت شما بررسی شده و راهنمایی تخصصی دریافت کنید.
عوارض جانبی مصرف داروی آمی تریپتیلین
آمیتریپتیلین، مانند بسیاری از داروهای دیگر، عوارض جانبی ایجاد میکند که شدت و نوع آن ها در افراد مختلف متفاوت میباشد. برخی از عوارض جانبی شایع و جدی تر این دارو عبارتند از:
- خشکی دهان از عوارض شایع این دارو است که باعث ناراحتی در خوردن و صحبت کردن میشود.
- آمیتریپتیلین معمولاً خواب آور است و باعث احساس خستگی مداوم میشود.
- گاهی اوقات موجب تاری دید و مشکل در تمرکز دید میشود.
- آمیتریپتیلین به خصوص در مصرف طولانی مدت باعث افزایش وزن میشود.
مصرف این دارو در برخی افراد هنگام بلند شدن از حالت نشسته یا خوابیده به حالت ایستاده باعث سرگیجه یا افت فشار خون میشود.
تداخل داروی آمی تریپتیلین
آمی تریپتیلین با برخی از داروها و مواد دیگر تداخل دارد و این تداخلات عوارض جانبی آن را تشدید کرده یا اثر دارو را تغییر میدهد. در اینجا برخی از تداخلات دارویی آمیتریپتیلین ذکر شده است:
داروهای ضد اضطراب و آرام بخش: داروهایی مانند دیازپام، لورازپام و کلونازپام اثر آرام بخش آمیتریپتیلین را افزایش میدهند و باعث خواب آلودگی شدید یا اختلال در تمرکز میشوند.
مهارکنندههای MAO مانند فنلزین و ترانیل سیپرومین: ترکیب آمیتریپتیلین با مهارکنندههای MAO خطر ابتلا به سندرم سروتونین را به شدت افزایش میدهد و خطرناک است. مصرف این داروها با هم اکیداً ممنوع است.
داروهای خواب آور و ضد تشنج: داروهای خواب آور، مانند زولپیدم، و داروهای ضد تشنج، مانند کاربامازپین و فنیتوئین، باعث افزایش اثرات خواب آوری و کاهش هوشیاری میشوند.
برخی داروهای ضد افسردگی دیگر: داروهایی مانند فلوکستین و سرترالین با آمیتریپتیلین تداخل دارند و سطح سروتونین را در بدن بیش از حد افزایش میدهند، که منجر به سندرم سروتونین میشود.
داروهای ضد افسردگی سهحلقهای دیگر: مصرف هم زمان با داروهای مشابه مانند نورتریپتیلین خطر عوارض جانبی را به شدت افزایش میدهد.
بتابلوکرها مانند پروپرانولول: مصرف این داروها همراه با آمیتریپتیلین اثرات قلبی مانند کاهش ضربان قلب و افت فشار خون را تشدید میکند.
داروهای ضدآریتمی: این داروها با آمیتریپتیلین تداخل دارد و خطر نامنظمی ضربان قلب را افزایش میدهند.
الکل: مصرف الکل همراه با آمیتریپتیلین اثر خواب آوری دارو را به شدت افزایش داده و خطر خوابآلودگی شدید، کاهش تمرکز و حتی افت فشار خون را بالا میبرد.
مواد مخدر: مواد مخدر نیز اثرات آرام بخش آمیتریپتیلین را افزایش داده و باعث سرکوب تنفسی یا بیحالی شدید میشوند.
مسکنهای مخدر مانند ترامادول: ترکیب این داروها با آمیتریپتیلین باعث افزایش خطر بروز سندرم سروتونین میشود.
داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی : مانند ایبوپروفن و ناپروکسن، که باعث افزایش ریسک خونریزی گوارشی میشوند، به خصوص اگر آمیتریپتیلین در دوزهای بالا مصرف شود.
داروهای تیروئید: ترکیب این داروها با آمیتریپتیلین باعث افزایش ریسک عوارض جانبی قلبی میشود.
عوارض خطرناک آمی تریپتیلین
نامنظمی ضربان قلب آریتمی: آمیتریپتیلین باعث نامنظمی ضربان قلب میشود، به خصوص در دوزهای بالا یا در افرادی که سابقه بیماری های قلبی دارند.
افت فشار خون ارتوستاتیک: این عارضه به صورت افت ناگهانی فشار خون هنگام بلند شدن از حالت نشسته یا خوابیده بروز میکند و باعث سرگیجه شدید یا حتی بیهوشی میشود.
سندرم سروتونین: این سندروم زمانی رخ میدهد که سطح سروتونین در مغز به شدت افزایش یابد. این حالت با ترکیب آمیتریپتیلین با برخی داروهای دیگر مانند فلوکستین یا ترامادول رخ میدهد و علائم آن شامل تب بالا، لرزش، تعریق زیاد، تغییرات شدید در فشار خون، و حتی تشنج و کما میشود.
تشنج: آمیتریپتیلین در دوزهای بالا یا در برخی افراد که زمینه تشنج دارند، باعث بروز تشنج میشود.
توهم و هذیان: در برخی موارد، این دارو باعث بروز توهم و هذیان میشود که معمولاً با دوزهای بالا بیشتر دیده میشود.
آنافیلاکسی: واکنش آلرژیک شدید به آمیتریپتیلین نادر است، اما در برخی موارد رخ میدهد. علائم آن شامل تورم صورت، لب ها، زبان، تنگی نفس و کهیر است و نیاز به درمان فوری دارد.
آسیب های کبدی: در موارد نادر، مصرف طولانی مدت آمیتریپتیلین باعث افزایش آنزیمهای کبدی و آسیب کبدی میشود.
احتباس ادرار: این دارو باعث مشکلات ادراری میشود و در برخی افراد احتباس ادرار رخ میدهد که دردناک و خطرناک است.
افزایش خطر افکار خودکشی: در برخی افراد، به ویژه نوجوانان و جوانان، مصرف آمیتریپتیلین باعث تشدید افکار یا رفتارهای خودکشی میشود. بنابراین، نظارت دقیق در ابتدای مصرف ضروری است.
اعتیاد به داروی آمی تریپتیلین
آمیتریپتیلین به طور معمول اعتیادآور محسوب نمیشود، اما مصرف طولانی مدت و دوزهای بالا وابستگی جسمی یا روانی ایجاد میکند. برخی از افراد به مرور زمان به اثرات آرام بخش و خواب آور این دارو وابسته میشوند و در صورت قطع ناگهانی دارو علائمی مانند بیقراری، اضطراب، تهوع و بیخوابی را تجربه میکنند. برای جلوگیری از بروز علائم ترک، معمولاً پزشکان توصیه میکنند که کاهش دوز آمیتریپتیلین به صورت تدریجی و تحت نظارت انجام شود.
عوارض قطع ناگهانی مصرف داروی آمی تریپتیلین
قطع ناگهانی آمیتریپتیلین باعث بروز علائم ترک میشود که شامل موارد زیر است:
اضطراب و تحریک پذیری: قطع ناگهانی این دارو باعث افزایش اضطراب، بیقراری و تحریک پذیری میشود.
تهوع و استفراغ: یکی از عوارض شایع قطع ناگهانی آمیتریپتیلین، بروز تهوع، استفراغ و ناراحتی معده است.
بیخوابی: قطع دارو باعث مشکلات خواب مانند بی خوابی و بیدار شدن مکرر در شب میشود.
سردرد و سرگیجه: بسیاری از افراد در صورت قطع ناگهانی آمیتریپتیلین دچار سردرد و سرگیجه میشوند.
تعریق و لرزش: برخی افراد با علائمی مانند تعریق زیاد، لرزش و حتی احساس گرما و سرما مواجه میشوند.
بازگشت علائم افسردگی یا درد: قطع ناگهانی باعث بازگشت علائم افسردگی، اضطراب یا دردهای عصبی میشود که قبلاً به دلیل مصرف دارو کنترل شده بودند.
نتیجه گیری
آمیتریپتیلین، مانند بسیاری از داروهای دیگر، علاوه بر فواید درمانی خود، در صورت مصرف نادرست یا قطع ناگهانی، عوارض جانبی جدی به همراه دارد. ایجاد تعادل در مصرف دارو، توجه به نشانه های احتمالی و مشورت منظم با پزشک به بهبود سلامت و کاهش خطرات کمک میکند. همواره به خاطر داشته باشید که خود درمانی و تغییرات خودسرانه در داروها عواقب ناگواری به همراه خواهد داشت.